به مدت 9 ماه بود که در تلگرام جسته و گریخته مطالبی مینوشتم البته 6 ماه آخر بعد از اینکه آقای شعبانعلی مطلب وبلاگ نویسی در عصر هوش مصنوعی را نوشتند به بهانه اینکه مطالبی که بالاتر نوشته بودم خوانده نمیشود فعالیتم را کمتر کرده بودم. از همان اول هم تلگرام را به عنوان مقصد نهایی نوشته هایم در نظر نداشتم و چون آقای شعبانعلی هم توصیه کرده بودند نوشتن بر روی وبسایت های وبلاگ نویسی مثل ویرگول و بلاگفا معایبی دارد(که در پستی که پیشتر اشاره کردم نوشتهاند.) قصدم بر این بود که وبلاگی برای خودم درست کنم و با خواندن این مطلب عزم خودم را جزم کردم تا بالاخره وبلاگ خودم را درست کنم.
برای شروع مثل ابتدای خیلی از کارهایی که این روزها انجام میدهیم به پیش GPT رفتم تا در ساخت وبلاگی مینیمال مرا راهنمایی کند. GPT توصیه کرد که با زبان HUGO و با تم Paper Mode وبلاگ خودم را بنویسم. مزیت این نوع از وبلاگ این است که احتیاجی به هزینه سرور ندارند. مشکلم با هزینه برای سرور بیشتر از اینکه مسئله مالی باشد مسئله دوام و Sustainability بود الان شاید حاضر باشم که برای سرور یا دامنه .com پول بدهم اما در آینده معلوم نیست که هنوز راضایت به انجام این هزینهها داشته باشم و برای اینکه کلک تصمیم گیری های آینده برای تمدید این سرویسهای وبلاگ را بکنم تلاش کردم که تا جای امکان بدون هزینه نگهداری وبلاگ را درست کنم. دلیل دیگه هم این بود که هزینهها بهانهای برای توقف نوشتن در اینجا نشود و بعد از مدتی باخودم نگم که تو که 3 ماه هیچی ننوشتی الان برای چی میخواهی پول سرور یا دامنه بدی. این دلایل باعث میشد که یکسری از گزینههایی که اکثر افراد به سراق آن میروند مثل وردپرس جزوه گزینههای من نباشد. وبلاگهای وردپرسی زیادی دیده بودم که چون نویسنده آن از نوشتن خسته یا منصرف شده بود نوشتههایش دیگر در دسترس نیود. اما این نوع از با اینکه زحمت نگهداری اولیهای نسبتا بیشتری دارد اما امیدوارم که فرسایش کمتری در طول زمان ایجاد کند.
ادامه مکالمه من با GPT به نوشتن کد وبلاگ منتهی شد که تقریبا اولین تجربه به اصطلاح Vibe Coding من بود که GPT تمامی کدها را از اول تا آخر خودش مینوشت. تجربه دردناکی بود. GPT مکان و محتوای فایل ها اطلاعی نداشت و محتوایی که در اختیارش میگذاشتم را فراموش میکرد. حتی یک بار به من توصیه کرد که از دستور git push force استفاده کنم و من هم چون فقط کپی پیست میکردم این کار را انجام دادم و تمامی فایل هایم پاک شد. برای مدتی بیخیال وبلاگ شدم تا اینکه مهدی قرشی عزیز لطف کرد و به من Github Student Pack را معرفی کرد. این برنامهای است که گیت هاب با همکاری چند شرکت نرم افزاری بزرگ دیگر امکان استفاده از برخی سرویس های پولیشان را به صورت رایگان در اختیار داشجویان و دانش آموزان قرار میدهند. من از طریق کارت دانشجوییم و ایمیل دانشگاه برای ثبت نام در آن استفاده کردم ولی فکر کنم راه های کمی سخت تر هم برای ثبت نام وجود دارد. یکی از امکانات این بسته Copilot است که به شما این امکان را میدهد که بر روی VS code از LLM های مختلف استفاده کنید. واقعا تجربه متفاوت و جالبی بود. Claude Sonnet 4.6 با چند دستور ساده تمام کارهایی که برای نوشتن یک وبسایت لازم بود را انجام میداد. خودش فایل میساخت کدهای قبلی را اصلاح میکرد و دستورهای GIT را انجام میداد و حتی مطالب من را از کانال تلگرامیم کپی میکرد و بر روی وبلاگ قرار میداد! خلاصه که من خیلی از کار با این ابزار لذت بردم. در آخر با Netlify بدون یک ریال هزینه سرور سایتم را بالا آوردم. اما بعد از مدتی متوجه شدم که خیلی احتیاجی به کد نویسی نبود چون امیرپورمند عزیز به نظر این مراحل را قبلا طی کرده بود. گویا فقط من نبودم که به مغزم رسیده بود که از GPT برای نوشتن وبلاگ کمک بگیرم. دیدم که زحمت کشیدند و کلی امکانات دیگر هم به وبلاگ اضافه کردند من هم فقط احتیاج بود که بلاگ شان را Fork کنم و مطالب را بر روی آن قرار دهم.
خلاصه این بود تجربه درست کردن وبلاگ من
پینوشت: متاسفانه مدل LLM که در متن به آن اشاره کردم Cluade Sonnet 4.6 و بقیه مدل های شرکت Anthropic از بسته دانشجویی Copilot حدف شدند. الان مدلی که فعلا میشود در کد نویسی از آن استفاده کرد Gemeni2.5 که به خوبی مدل های Anthropic نیست ولی کار راه می اندازد.